Salon/Carton - copies of high brow objects crafted with low brow material

Salon/carton is one of those projects that existed by accident, that is to fabulous to make up just sitting behind your desk. 

By Marij Rynja 

When interior designer Barbara Berends found herself sitting at home in an unfortunate situation and unable to work, she fantasized how it would feel to have an iPhone, an expensive gadget she could not afford. So, she started making one out of brown cardboard, scaled 1:1, just so she could put it in her bag and hold it for a while…This anecdote was the starting point of a whole collection of absurd luxurious objects to desire: a diamond ring, a Rolex watch, a Chanel 2.55 bag, a Hermes scarf, a Burberry coat, even a antique cabinet, a Persian carpet and heavy quality French curtains complete with brushes on a cord. All scaled 1:1 with paper and cardboard. 

Together with Josephine Colson and Thomas Eurlings she crafted these desirable, ridiculous expensive fashion items out of cardboard and paper, just to imagine to have it too. 

The Salon/carton items are not to wear, only to be looked at….and very expensive, what makes the paradox of these high brow objects made of low brow material even bigger.  

....this post is written in order of salon/2. 
More posts I wrote on salon/2, please visitwww.salon1.org and click on BLOG

Paper Burberry coat and Hermes skarf on the wall

Barbara Berends just bought her first art piece she does not have to copy:
an illustration of Kate van Harreveld (at Salon/pop up Store)

Interview: Sonny Groo, online flaneur & fashion editor of MykroMag

Extravagant dresser & online fashion entrepreneur Sonny Groo brings men’s fashion to a higher level: ‘But I would find it appalling when all men were to wear high-heels tomorrow!’

by: Marij Rynja

On the web several extravagant looking young males peacock themselves in the gaze of the fashion world. They shop in the woman’s department and know how to use dress as a personal branding strategy. One of them is Dutchman Sonny Groo, who for his age (23) has come a long way in the fashion world already, mainly due to his looks.
In Morlang, a cafe on one of the Amsterdam canals, I talked to the Dutch online fashion entrepreneur and stylist Sonny Groo. Groo, whose real last name is Grootjans, is still a young man, but already he leads the life which he could only dream of: entering at fashion shows in Milan and Paris, styling fashion reportages for well-known magazines and fashion labels, running a fashion magazine of his own, writing as a freelancer about fashion, being photographed by the Sartorialist and having an army of imitators during the fashion weeks in Paris which has resulted in hundreds of fashion blogs on which he can be seen.

Review: Arnhem Mode Biënnale 2011 presenteert Amber. Is mode een vrouw? Of is Amber het vrouwelijke alter-ego van JOFF, haar artistieke brein?

Tot en met 3 juli a.s. vindt in Arnhem voor de vierde keer de Arnhem Mode Biënnale plaats, waar de geïnteresseerde modeleken en doorgewinterde modekenners de laatste stand van nationale en internationale modezaken kan bezichtigen.

Een nieuwe artistiek directeur vraagt om een nieuwe kijk op de Biënnale. Piet Paris heeft met zijn team drie keer een zeer succesvol evenement op de modekaart gezet, waar in 2009 gegooid werd naar een nog groter internationale benadering in 2011. JOFF is aangesteld door Paris om zijn internationale missie door te zetten en de Biënnale een volwaardig, uniek mode evenement te laten zijn. “Na het succes van de derde editie, Shape (De AMB editie in 2009), wil ik met de vierde editie in 2011 van Arnhem Mode Biënnale een totaalervaring presenteren, waarmee we ook internationaal nog meer indruk kunnen maken," aldus JOFF in een interview januari 2010 met fashionunited.nl vlak na zijn aanstelling als nieuw artistiek directeur. 

Maar is dat gelukt of had Paris nog even aan moeten blijven en zijn protégé JOFF aan de hand moeten nemen om deze taak te volbrengen?

The Transgress Journal - a semi-academic fashion journal on challenged bounderies in fashion culture & design

The Transgress Journal is een concept van Marij Elisabeth Rynja (MA/Msc), mode criticus

Open publication - Free publishing - More mannenmode

Mode in de Donald Duck

Soms tref ik het als ik op de wc het vrolijke weekblad van mijn vriend opensla om even mijn orale sfincter te 'ontspannen': mode in de Donald Duck. Ondanks dat Duckstad al decennialang in dezelfde kleding loopt, kent Duckstad wel modeshows en hippe kledingzaken. Helaas eindigt elk modeverhaal in de Duck altijd met de constatering dat het oude pakje toch het meest geliefd is, van matrozenpakjes, roze pofmouwen, rode kamerjassen met slobkousen en een onbedekt onderlichaam, als je een eend bent. Kippen hebben genoeg aan een 19e eeuwse dameshoed en lopen naakt door de straten van Duckstad. Of zijn veren consistent in de mode?

ps. Let op de figuren 'front row': zouden dit Bastiaan van Schaik, Fiona Hering, Mike de Boer en Anna Wintour zijn?
pss. Loopt Katrien niet altijd al met de billen ontbloot?

Metamoderne modegeneratie 'Wax Jas' is moe van mode en digitalisering

(foto: Peter de Krom; screenshot van site nrc)

Metamodernisme is een benaming die sporadisch opduikt om de huidige tijdsgeest te duiden. De postmoderne tijden zouden achterhaald zijn, wat betekent dat we in een post-postmoderne tijd verkeren. Cultureel-filosoof Robin van den Akker en cultureel socioloog Timotheus Vermeulen hebben daarom de meta uit de kast gehaald en een onderzoeksartikel in het Journal of Aesthetics & Culture (2010, #2) gepubliceerd: Notes on MetaModernisme. Meta - dat 'erna' betekent - is het nieuwe, magische woord dat onze tijd zal aanduiden. De website van de heren, NotesOnMetamodernism.com, is inmiddels uitgegroeid tot een serieus platform voor deze metamoderne benadering van kunst en cultuur.

Ik kom op deze noot over metamodernisme, omdat in dagblad NRC afgelopen week een artikel stond over een opkomende stroming onder twintigers in de grote stad Amsterdam, die een metamoderne levensstijl ambiëren. Journaliste Ebele Wybenga noemt hen 'Generatie Waxjas' vanwege het uniforme kledingstuk die zij als symbool voor hun gedachtegoed hebben gebombardeerd. En niet zonder reden. De waxjas staat symbool voor een 'muf' imago, oudbolligheid, functionaliteit, natuur en kwaliteit. Het is een jas die nooit echt in de (massa)mode is geweest. Maar nu dus wel in de meta-mode? 

'It's a woman's world-through the eye of an alien - Thierry Mugler shows new collection with L. Gaga

What is happening here? Thierry Mugler's designer Nicola Formichetti shows ‘alienated womenswear’, guided by 'real' men, men in boring suits. What a contradiction! The old-fashion suits helps the models in latex and super high heels off the stairs - out of courtessy, surpression, or out of prevention of hitting the ground of mother earth? The faces of these male models don't lie, like they are saying: "Whats all this? Are this real women? Our opposite sex? Should I feel arroused by these scary, dominatresses of latex? I must come from another planet...how did I come here anyway?!" In this fashion performance the man has a pure functional role to play. Wouldnt it be more pleasant when Mugler would have taken the men on board of her space ship as well, and let them be a part of this performed woman's world? It's cold, to see how wide the distinction gaps between men and women in the world of fashion, they are portrated as strangers....hopefully that will not be the future... 

Written by Marij Elisabeth Rynja, freelance fashion communicator
pictures: Dazed Digital | Morgan O'Donovan

PS:
Found them! The Mugler-Men, who should be there to take the Lady Gaga's by the hand, instead of those Royalty Windsor-looking lads: It's a happy latex-world after all...

PSS...
the pictures above are the backstage photo's! ...LOL...just checked the official runway pics, those Windsor guys are not..uhm...part of the show! obviously. But it's still fun to see the looks on their faces, looking at the alienated fashion creations, they clearly do not get....and maybe neither do I!

Marokkaanse couturier Zhor Rais doceert de perfectie van de kaftan

In Amsterdam Oost, in een prachtig pand in de stijl van de Amsterdamse School, huisvest de nieuwe Meester Coupeurschool. Ondanks dat deze modevakschool pas in september 2011 haar deuren officieel opent, liet de directie - waarbij o.a. Frans Molenaar nauw is betrokken - de kans niet voorbijgaan om een echte vakvrouw te ontvangen, want de Marokkaanse ontwerpster Zhor Rais, welke ter gelegenheid van haar modeshow in Nederland is, kent het coupervak als geen ander.

Ruim 25 belangstellenden kwamen luisteren naar het modecollege van Zhor Rais. De dochter van Rais, Chadia Rais, was meegekomen om haar moeder te vertolken, want Rais spreekt perfect Frans en Marokkaans, maar Engels is toch een barrière.

Rais toonde hoe arbeidsintensief en rijkelijk bewerkt een kaftan - een traditioneel Arabisch gewaad dat tussen een jurk en een overjas zit - is en welke stappen nodig zijn om de Kaftan te maken zoals die hoort gemaakt te worden: laag over laag, weken van borduren, sierlijke randen (sfiffa) en blinde naden naaien. Zowel de binnenkant als de buitenkant is in de perfectie ontworpen en afgewerkt. Wat dat kost? De goedkoopste heb je voor een bedrag waar je een Valentino jurk voor zou kunnen kopen in de PC Hoofdstraat: ongeveer 4.500 euro. Maar het kan behoorlijk oplopen. Een zeer bewerkte en rijkelijk versierde Kaftan kan maar liefst 20.000 euro kosten. En dan telt een modeshow niet enkele van deze betoverende gewaden, maar ruim 45 variaties, variërend van luchtig zijde tot zwaar chiffon, van kleding geïnspireerd op de kaftan - zoals jasjes en blouses - tot comfortabele harembroeken en mannenkaftans - die zeer populair schijnen te zijn bij de hippe Arabieren.

Chadia Rais concentreert zich op de pret-a-porter tak van het bedrijf, want kaftans zijn geen dagelijkse kledij, eerder feestelijke en ceremoniële kleding. Zij ontwerpt zeer eigentijdse mode voor geemancipeerde, westerse Arabische vrouwen en mannen. Het modehuis Rais laat zich graag inspireren door de Europese couturiers als John Galliano (Dior), Hussein Chalayan en Tierry Mugler - allen ontwerpers met een zeer extravagante stijl en vakmensen als het om de constructie en vormgeving van mode gaat. Met name de kleuren, stoffen en de prints die hip zijn in het westen, zoals bedrukte stoffen met grafische prints of dierenprints, zijn gelieft bij Rais om te vertalen naar de Arabische mode.

Kortom, de perfectie waarmee Kaftans worden gemaakt is een absolute ambacht. Daar kan het Westen - en toekomstige meester coupers - nog heel wat van leren.

Geschreven door Marij Elisabeth Rynja, in opdracht van http://www.mafb.nl/

uit mijn foto archief: de natuur als inspiratiebron voor Mode, Design en Fotografie @ Flowersalon

In oktober 2010 besteedde Stichting Salon/1 aandacht aan modedesign dat zich liet inspireren door de flora en fauna van deze mooie aarde. 'Flowersalon' toonde hoe modeontwerpers thema's uit de natuur vertaalde naar nieuwe kledingvormen of prints, (mode)fotografen bloemen gebruiken voor symbolische stillevens, en hoe kunstenaars de natuur tot conceptuele installaties verwerkten. Hieronder een link naar de foto's van Flowersalon oktober 2010 in Amsterdam. Be inspired!

(ps. hoe kan ik een diavoorstelling embedden in een blogpost via picasa webalbums? puzzel & google me suf...) 

FlowerSalon/1 okt2010

Pauline van Dongen presenteert nieuwe collectie tijdens WinterSalon/

Fashionfilm 'Stereopsis'/ bron: www.PaulinevanDongen.nl


§tereop§i§ from Champagne Valentine on Vimeo.

Modevormgever Pauline van Dongen (geb.1986) studeerde in hetzelfde jaar aan de ArtEZ Fashionmasters als ik: 2008-2010. De fashionmasters kende twee 'stromingen': Design (Van Dongen dus) en Strategy (ik dus). Met argusogen '- een een beetje jaloezie vanwege het modetalent dat deze mensen bezaten- keek ik aan de zijlijn mee hoe de 11e generatie FIA* studenten aan hun professionele avontuur begonnen. De kennis dat een of enkele uit deze jonge vijver vissen een ruwe diamant was om na een of twee jaar na zijn of haar afstuderen, het modevolk, de modebladen en de modeweken te veroveren, heeft zich lang en breed uitgewezen. Kijk maar naar hun succesvolle voorgangers: Viktor Horsting, Rolf Snoeren (V&R), Jan Taminiau, Klavers van Engelen, Lucas Ossendrijver (Lanvin Homme), de zusjes Truus en Riet Spijkers. Natuurlijk staat een opleiding niet aan de wieg van hun succes - dat is de drive en passie van de ontwerpers zelf - maar toch kiezen veelbelovende talenten om plaats te nemen in de banken van deze fashionmaster. Nu is het de beurt aan Pauline van Dongen zich tussen deze succesvolle alumni van het FIA te positioneren.

Mode Made Man - a fashion picture forest @ WinterSalon/Amsterdam Museum

For the third time, Salon/ presents a fashion-salon-tour through Amsterdam. Six locations show fashion installations, photography, film and fashion concepts on Wintersalon/ 15-30 january 2011, every day from 11:00 h - 17:00 h. Tickets a 10 euro via www.salon1.

photo-expo 'MODE MADE MAN' by Philippe Vogelenzang & Majid Karrouch @ Wintersalon/ahm

On the public courtyard of the Amsterdam Museum photographer Philippe Vogelenzang and stylist Majid Karrouch created the project Mode Made Man, part of the main exhibition A'DAM - Man & Fashion. 

Dutch ELLE Style Awards 2011 - a fun ride for the inner circle

Winning stylist Bonne Reijn (in white shirt) with his royal ton-sur-ton creations.

For the 7^th time, fashion magazine ELLE presented the ‘fashion party of the year’, the ELLE Style Awards 2011. Every year three awards can be won: the Styling Award for an upcoming stylist, the Personal Style Award for a Dutch female celebrity, and a price for best dressed guest of the evening.

Circus or Salon? The fashiontainment and salonfähigkeit of contemporary fashion showss

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

The audience waits for the fashion circus to begin...

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
Monday evening on the 3rd of January 2011, successful Dutch fashion-designer Hans Ubbink treated the Amsterdam fashion crowd on a public fashion show. In the arena of the neo-renaissance Royal Theater Carre in Amsterdam Ubbink showed his men's wear, woman's wear and denim collection for fall/winter 2011/2012, graced by live performances of singer Ellen ten Damme, an illussionist and   musicians Moke. Ubbink is known for his 'unconventional' locations to present his collections; a concert hall and a summer theater in a forrest (and believe me, for Dutch terms this is uncommon to do, where fashion shows take place on the traditional runway of our fashion weeks). This time Ubbink took it show over the fashion top: make it a public fashion show where 'everyone is invited'. Just buy a ticket at the checkout or online and be part of the inner crowd, the more the merrier. How democratic can fashion become these days? 

What to think of a publicly accessible fashion show, where the ordinary man can buy a rather expensive ticket (34 euro) to see a fashion show, what is in fact a marketing tool of a fashion designer. At the show of Hans Ubbink all seats were filled, what meant that ca.1200 people were willing to pay to be a part of this special fashion experience. Will this be the latest trend in the democratization of fashion, or is it just a way to compensate the high costs of fashion shows in these economic unstable times and lack of big advertisers and financial support?

After the show I spoke with Maartje Hartveldt - fabric buyer at Hans Ubbink - who told me this particular fashion show have cost over 50,000 euro, the production of the three collections not encountered. The turnover of the ticket sale will not cover the expenses of this event, though. 

But still, it is not a bad idea to give the 'hungry mass' the opportunity to physically experience an real-time fashion show of a popular fashion brand. Why not go for unconventional ways to fund a fashion show? Fashion has become entertainment, a spectacle with the focus on worldwide attention, less a way to strengthen the relationships with the upper class, fashion authorities and loyal customers, I think. It is (still) an explosive marketing tool to reach for the biggest market of potential buyers: the middle class. 

But at the same time, an anti-reaction is on it's way: a trend to present luxury fashion collections in selective and small gatherings, only allowed for the influential, viable and indispensable shareholders and fashion authorities, to give them an exclusive treatment. The concept of the19th century salons is gaining popularity among the high end fashion houses (e.g. Balenciaga, Alexander McQueen, Valentino, Jan Taminiau, if i'm correct) not in the last place because the concept of a salon links fashion with the world of the fine arts and academics. Salons are an effective tool to build personal relations with the ones fashion needs to outlive the democratisation of fashion - and keep the luxury status. 


I asked designer Hans Ubbink what will be next? A football arena? 'No', he thinks of a more intimate approach, where just a very selective group of people are invited to set eyes on his new collection. 'Like a French salon?' I asked. 'Yes', he replied, 'a salon is a good example of what I wish for next time. This was fun, for one time I wanted to give everyone the opportunity to watch a real fashion spectacle, but next time, it will be completely different,' he promised.

With live stream fashion shows where avatars are sitting front row, fashion also find it's way back to exclusivity and interdisciplinary by strengthening the relations with the arts and elite again.


/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

The fashiontainment and salonfähigkeit of fashion presentations

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

The audience waits for the fashion circus to begin...

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
Monday evening on the 3rd of January 2011, successful Dutch fashion-designer Hans Ubbink treated the Amsterdam fashion crowd on a public fashion show. In the arena of the neo-renaissance Royal Theater Carre in Amsterdam Ubbink showed his men's wear, woman's wear and denim collection for fall/winter 2011/2012, graced by live performances of singer Ellen ten Damme, an illussionist and   musicians Moke. Ubbink is known for his 'unconventional' locations to present his collections; a concert hall and a summer theater in a forrest (and believe me, for Dutch terms this is uncommon to do, where fashion shows take place on the traditional runway of our fashion weeks). This time Ubbink took it show over the fashion top: make it a public fashion show where 'everyone is invited'. Just buy a ticket at the checkout or online and be part of the inner crowd, the more the merrier. How democratic can fashion become these days? 

What to think of a publicly accessible fashion show, where the ordinary man can buy a rather expensive ticket (34 euro) to see a fashion show, what is in fact a marketing tool of a fashion designer. At the show of Hans Ubbink all seats were filled, what meant that ca.1200 people were willing to pay to be a part of this special fashion experience. Will this be the latest trend in the democratization of fashion, or is it just a way to compensate the high costs of fashion shows in these economic unstable times and lack of big advertisers and financial support?

After the show I spoke with Maartje Hartveldt - fabric buyer at Hans Ubbink - who told me this particular fashion show have cost over 50,000 euro, the production of the three collections not encountered. The turnover of the ticket sale will not cover the expenses of this event, though. 

But still, it is not a bad idea to give the 'hungry mass' the opportunity to physically experience an real-time fashion show of a popular fashion brand. Why not go for unconventional ways to fund a fashion show? Fashion has become entertainment, a spectacle with the focus on worldwide attention, less a way to strengthen the relationships with the upper class, fashion authorities and loyal customers, I think. It is (still) an explosive marketing tool to reach for the biggest market of potential buyers: the middle class. 

But at the same time, an anti-reaction is on it's way: a trend to present luxury fashion collections in selective and small gatherings, only allowed for the influential, viable and indispensable shareholders and fashion authorities, to give them an exclusive treatment. The concept of the19th century salons is gaining popularity among the high end fashion houses (e.g. Balenciaga, Alexander McQueen, Valentino, Jan Taminiau, if i'm correct) not in the last place because the concept of a salon links fashion with the world of the fine arts and academics. Salons are an effective tool to build personal relations with the ones fashion needs to outlive the democratisation of fashion - and keep the luxury status. 


I asked designer Hans Ubbink what will be next? A football arena? 'No', he thinks of a more intimate approach, where just a very selective group of people are invited to set eyes on his new collection. 'Like a French salon?' I asked. 'Yes', he replied, 'a salon is a good example of what I wish for next time. This was fun, for one time I wanted to give everyone the opportunity to watch a real fashion spectacle, but next time, it will be completely different,' he promised.

With live stream fashion shows where avatars are sitting front row, fashion also find it's way back to exclusivity and interdisciplinary by strengthening the relations with the arts and elite again.


/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

Salon/ shows us the cultural side of fashion and art by presenting a cross-over experience through the city of Amsterdam. On several inspiring, unique locations Salon/ wants to instigate a discussion and dialogue between art+design+fashion, because these worlds are becoming one. But what is and what is not fashion, art or good design? 

Monsterlijk Lady Gaga concert @ ahoy, het einde het Madonna-tijdperk

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

30 november 2010, Rotterdam Ahoy: LADY GAGA CONCERT EXPERIENCE

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

photo: ME Rynja

Ja! Eindelijk ging ik naar het concert van Lady Gaga toe! Vriendin H. is helemaal dol van lady gaga, wat natuurlijk de nieuwsgierigheid bij mij opwekte met haar mee te gaan.

Van kinds af aan ben ik groot bewonderaar van Madonna (ik ben een 1981'er), waar ik ook een concert van heb kunnen zien, een ongelofelijke ervaring. Wat zou Gaga a.k.a. Madonna 2.0 ervan brouwen?

What's the buzz met gaga? Ik ken de liedjes en de clips, bewonder hoe zij mode-kunst en haute couture naar het grote publiek brengt. Gaga is bezeten van extravagantie en durft te kiezen voor de meest onmogelijke en niet voor de hand liggende creaties. Gaga staat voor controverse.

Het gaat meer om fashion-art-performance, een fashion statement te maken, dan om er mooi uit te willen zien en in de mode te zijn. Gaga adoreert de kunst van de modevormgeving en speelt haar eigen rol in de fantasiewereld van modeontwerpers, gekleed als SM-achtig sprookjesfee.

Het beleven van een live concert doet iets met je. Telkens denk je: de artiest staat daar gewoon echt! Vlees en bloed, the real thing. Sterren die je alleen ziet via de kaders van de media en dus een ver-van-je-Hollandse-bed-show zijn, bevinden zich nu in dezelfde ruimte als ik, bijna surrealistisch is deze ervaring.

Het concert duurde ongeveer anderhalf uur en was een groot spektakel. Het podium transformeerde als ware het een theater dat steeds van decor wisselde bij veranderende scènes. Gaga voert een toneelstuk op, een pop-musical, van een meisje dat op zoek gaat naar het MonsterBall: het sprookje van een moderne assepoester wordt verteld, inclusief feeën, verleiding, mysterieuze karakters aan haar zijde, dwalend door donkere wouden met monsters en natuurlijk een happy end.

Gaga heeft duidelijk een missie, namelijk: de wereld laten voelen dat je jezelf moet zijn en niet met de massa mee hoeft te doen. 'Omarm het monster in jezelf... en houdt haar eigen I Have A Dream-speech.  Ze vertelt de zaal dat ze gepest is door snobische, populaire meiden op haar school, omdat ze zich niet aanpaste aan de norm. Uiteindelijk heeft haar eigenwijze zelf ervoor gezorgd dat nu die pestende populaire meiden geld betalen om haar te kunnen zien optreden.

We are all freaks, we are little monsters.

The Madonna-Era lijkt voorbij, de grote dame wordt op haar eigen terrein verslagen door nieuw entertain-talent....ondanks dat Gaga qua dans en energie nog erg veel van good-old Madonna kan leren.

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

Ik heb mijn oude camera mee genomen en heb niet eens hele slechte foto's kunnen maken vanaf het veld. Ik weet niet of het wel of niet mag en het nu illegaal is dat ik ze online zet, maar tja, ik ben een little monster.

Photo's may not to be used by others or for other purposes, without permission of the author, please, respect.

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

Photo: ME Rynja

/////////////////////////////// |\/| \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

review Symposium Fashion & Technology

Vrijdag 19 november 2010 organiseerde Premsela tijdens het Art&Technology-festival STRP haar symposium over Fashion & Technology.


Technologie is de toekomst, de mode kan niet achter blijven. Mode is vooruitgang, het vernieuwen van het nieuwe. Maar technologie blijkt nog altijd een eng woord voor de mode-estheet. En esthetiek is misschien wel nog onbekender voor de nerdy techneut. Hoe breng je deze tegenpolen tot samenwerken?


Dat blijkt nog niet eenvoudig, afgaande op de lezingen van diverse gastsprekers op dit symposium, die veelbelovend opende met body-architect Lucy McRea.


Spreker 1: high teck installatie kunst
McRae warmde het publiek van modestudenten, modeontwerpers, en mode-autoriteiten op door hen kennis te laten maken met de mogelijkheden van low/high-tech in de artistieke vormgeving van mode en het lichaam. McRea, een Australische schoonheid met een goed stel hersens (studeerde architectuur) en motoriek (was balletdanseres), vertelt over diverse projecten die de huid als een wonderbaarlijk sensor opvat: het is als een elektronisch netwerk, een beschermlaag, een temperatuurregelaar etc. Naast haar fascinatie voor huid staat beweging en verandering van het menselijk lichaam centraal in haar werk. Mode - de esthetische bedekking van het lichaam - sluit daarbij goed aan. Zij noemt haar mode-installaties zelf 'draagbare poëzie', omdat zij op een poëtische manier de definitie van draagbare technologie onderzoekt.
Het werk van McRae ziet er inderdaad sprookjesachtig en futuristisch uit:  een pak van pantys, volgestopt met vochtig zaagsel waarop planten gaan groeien; jurken van textiel die het blozen van het lichaam reflecteert door op te lichten; een jurk van meters plastic buisjes waar gekleurd vloeistof doorheen wordt gepompt, gewikkeld rond het lichaam van zangeres Robyn voor haar videoclip.

Making of Robyn's 'Indestructible' video from Ine van den Elsen on Vimeo.




Draagbaar en toegankelijke mode is het allerminst wat McRae maakt, het is vooral experiment, onderzoek en installatie-kunst.


Hoe anders verliep het de volgende twee sprekers op het symposium, de Saxion lector Ger Brinks en hoogleraar Textielkunde Paul Kiekens.


Spreker 2: slim materiaal behoeft geen design
Aan Brinks was al direct af te lezen dat dit geen mode-minded persoon was, wat hijzelf ook bevestigde. Brinks weet alles af van Smart Functional Materials, zoals intelligent textiel, maar toonde geen interesse in de aantrekkelijke, esthetische danwel modieuze kant van zijn Smart Functional Materials. Alsof hij een college hield voor zijn eigen studenten aan het Saxion, zo schoolde hij het modepubliek op deze bijeenkomst. Het resultaat: bange danwel wegrollende ogen van de modestudent, gapende monden  van  high-end mode-ontwerpers en een zeer lage aandachtsspanne van de mode-autoriteit op de eerste rij.


Dit kan toch niet de bedoeling zijn geweest van Premsela?


Spreker 3: De vezel is machtig
Vervolgens maakte de welgeleerde heer Kiekens het er niet levendiger op. Kiekens is een brein op het gebied van de kunde der vezel-technologie. Ja, het begint allemaal bij de vezel. De vezel is de wieg van de innovatieve en technologische mode, aldus Kiekens. Let wel, zowel bij Kiekens als bij Brinks gaat het om grootverbruik van textiel, niet om nieuwe technologieën voor spannende haute couture creaties a la Iris van Herpen en Hussein Chalayan, namen die zij niet zullen kennen.  Kiekens benadrukt direct dat mode en design geen onderdeel zijn van zijn curriculum, alleen technologie. Daar gaat het om. Hij schept er nog bovenop dat modemensen niet beseffen waar hun materiaal uit bestaat, om vervolgens de historie van de vezel - van natuurlijk tot synthetisch - uitgebreid uiteen te zetten, opgevolgd door het allerspannendste: de carbon-vezel. Gelukkig vergeet hij niet alles te verrijken met grijze cijfertabellen, percentages en opsommingen. Niks visueel materiaal, geen modevoorbeelden, geen aantrekkelijkheid, geen esthetiek, geen verleiding. Ik wist niet dat techniek zo seksloos kon zijn. Pas op het moment dat de spraakzame Kiekens op zijn tijd moet letten, begint hij eindelijk over de toepassingen van zijn vezels: jassen die computers worden, energie opslaan, kleding dat informatie geeft...en dan is het voorbij wat lezingen betreft.


Q&A: een symposium met meer vragen dan antwoorden 
Tijdens de Q&A met het publiek en de sprekers blijkt dat ook zij wat gedesillusioneerd zijn geraakt van de informatie die hen ten oren is gekomen, alsof ze wilden zeggen: maar dit is niet waarvoor wij naar Eindhoven zijn gekomen! Er heerste wat wanhoop in de vragen en opmerkingen uit het publiek, zoals "wie moet de coöperatie tussen ontwerpers en techneuten financieren en initiëren"of "hoe moet het technologische gat in de huidige mode-educatie worden gedicht", "in hoeverre is het realistisch om samen te werken".


Volgens modeontwerper en docent Gerrit Uittenbogaart van G+N moet de industrie de vraag naar technologische innovatie onder modestudenten en -ontwerpers stimuleren door hen problemen voor te leggen en prijsvragen op te stellen. Ontwerpers dienen uitgedaagd te worden.


Dat laatste blijkt inderdaad wel te werken. Het symposium eindigde met een ontwerp-opdracht onder derde jaars modestudenten aan de KABK (Den Haag), die hen uitdaagde zich te begeven in de wereld van de technologie.
Gelukkig blijkt uit de interviews met deze studenten dat zij niet vanuit de vezel denken of zich laten ontmoedigen door technische praatjes. Zij zoeken naar realisatie-mogelijkheden van hun concept, zoals een gewaad voor mensen die lijden aan huidziekten of een stof die reageert op emotie, pyjama's voor een betere nachtrust of om tot geheel nieuwe vormen en materialen te komen.


De eindresultaten waren zeer wisselend van kwaliteit en uitvoering, mede doordat innovatie tijd vraagt wat in de mode een schaars goed is. De studenten hadden vooral moeite gehad om tijdig de juiste mensen te vinden of mensen zover te krijgen om met een mode-ontwerper samen te werken. Maar nadat deze grote communicatie-hobbel overwonnen was, zijn zij een zeer leuke en leerzame ervaring rijker. Of dat dit betekent dat zij ook zonder de stimulus van een opdracht aan een technologisch mode-avontuur zullen beginnen, is twijfelachtig. De navigatie tussen de TU's en kunstacademies is nog niet gevonden.


Conclusie: mode-design en technologie hebben nog wat mediation nodig
Tijdens het aanhoren van de ietwat saaie lezingen van dit symposium, dwaalde mijn gedachten even af naar het televisieprogramma Beauty & The Nerds, waar 10 klungelige, sociaal-onhandige intellecten in harmonie samen moeten wonen met 10 naïeve, domme, op schoonheid beruste meisjes. In het begin staan zij onhandig tegenover elkaar en lijkt er geen optie voor toenadering. Zij spreken (nog) niet elkaars taal en cultuur. Toch leren beiden elkaar te waarderen en vormen werkzame teams. De Nerds staan open voor de belevingswereld van de meisjes vol entertainment, schoonheidsidealen, roddelen, feesten en flirten; de meisjes leren verder te kijken dan de oppervlakte en ervaren dat deze Nerds ook heel spannend en leuk kunnen zijn.


Hopelijk zullen bij een volgend symposium over mode-innovatie de Nerds wat meer aan de hand genomen worden door de Beauties, om het geheel wat aantrekkelijker en op maat gesneden aan te bieden. Ook zou het niet misstaan mode-ontwerpers zelf te laten vertellen over de mogelijkheden van technologie, zodat het publiek wat meer raakvlakken kan vinden met de toepassingen van smart textiles of nieuwe technieken om mode mee vorm te geven.


Laat technologie iets meer sexy zijn, want anders wordt het misschien nooit wat tussen die twee.


We blijven kijken.

///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
MEER inspiratie over FASHION+TECHNOLOGY:


- http://www.functionalaesthetics.org/ - boek van S.Seymour, over visies in fashionable&wearable technology. Een review van dit boek, klik HIER.
- http://ft.parsons.edu/eventseries/ - Parsons Fashionable Technology Lab (Parsons New School for Design, New York). Parson heeft sinds kort een eigen lab, gewijd aan draagbare technologie.
- http://www.nift.ac.in/ - National Institute of Fashion Technology - India
- http://www.cutecircuit.com/about/ - fashion company uit Londen met technologie als leidraad


///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

Column: De kunst van mode illustraties - vernissage Piet Paris

In opdracht van de avro kunst redactie schreef ik een column over mode en kunst voor de website www.kunst.avro.nl. Mode illustraties schipperen namelijk tussen deze twee disciplines; enerzijds is zij in opdracht vervaardigd en bedoeld voor advertorials, anderzijds is zij ook een piece-of-art in haar eigen genre. Wanneer je een prent of illustratie loskoppelt van haar oorspronkelijke context - een magazine of poster - en als los object bekijkt, verdwijnt de vluchtigheid en wordt zelfstandig. Naast het magazine zet het een eigen leven voort, als een mode kunstwerk.

Piet Paris' euvre te koop 

In oktober 2010 bezocht ik de verkooptentoonstelling van illustrator Piet Paris. Ik ben al jaren een fan van mode illustraties en wijdde er ooit een groot essay aan, met de conclusie dat mode-illustraties net als mode fotografie wel degelijk van meerwaarde zijn voor de kunsten. Als je een originele illustratie kan aankopen, dan zou dat bovendien een interessante investering kunnen zijn. Niet dat je daarom een illustratie moet kopen, maar kijkend naar vergelijkbare ontwikkelingen bij werk van modefotografen als Freudental/Verhagen of Paul Huf of werk van klassieke modefotografen als Horst P. Horst, Richard Avedon, Man Ray, Helmut Newton e.a. welke in waarde blijven stijgen, is het geen gekke gedachte.

Omdat ik mode illustratie een mooie onderwerp vond voor Mode & Kunst, schreef ik deze column:

Door technologie innoveert de mode

///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
Aanleiding: Premsela Fashion & Technology symposium 19-11-10, Eindhoven.
///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

bubble dress - Lucy McRae

Technologie als uitgangspunt lijkt slechts op kleine schaal in de modevormgeving toegepast te worden. Misschien dat modevormgevers bang zijn voor deze vorm van hogere wiskunde of gewoonweg nog niet inzien hoe zij onbekende technologieën uit andere designdisciplines kunnen vertalen in mode. Premsela - platform voor Dutch Design & Fashion -  vroeg zich daarom het volgende af:


'Waarom houdt Nederlandse mode zich zelden bezig met de nieuwe mogelijkheden en technologische ontwikkelingen in hun vakgebied?'

Twee voorbeelden van modeontwerpers die de technologie met succes in de mode implementeren, zijn Iris van Herpen (NL) en Hussein Chalayan (UK). Beiden modeontwerpers (of mode-kunstenaars) passen al langere tijd nieuwe technologieën toe in hun werk, wat tot zeer vernieuwende, spannende en dynamische mode leidt. 

Iris van Herpen vertelde mij tijdens de opening van ARCAM's Fashion & Architecture dat de mode nog achterloopt in het integreren van technologische ontwikkelingen in vergelijking met ontwerp-disciplines als productdesign en architectuur. Modeontwerpers kunnen echter veel leren van ingenieurs of constructeurs werkzaam in geheel andere werkvelden. Dit verruimt je modespectra enorm, weet zij. Van Herpen legt mij uit dat textiel en stoffen de meest voor de hand liggende materialen zijn voor modeontwerpers. Maar materiaalgebruik als carbonvezel, metalen en zelfs zetmeel, plastic en papier dat met behulp van 3D-printing spectaculaire mode-items vervaardigen, staan nog in de exploratiefase voor modevormgeving. De omarming van mode & technologie heeft Van Herpen geen windeieren gelegd. Zij wint diverse aanmoedigingsprijzen, zoals laatst de Dutch Fashion Award 2010, presenteert haar collecties op uitnodiging tijdens de Londen Fashion Week en (internationale) modeconservators van grote musea en diverse mode-autoriteiten als Suzy Menkes en Diane Pernet volgen haar voortgang op de voet (zie foto onder).

De Britse Hussein Chalayan - waarschijnlijk de enige modeontwerper met een opleiding tot Architect - heeft een liefde voor transformatie, techniek en verrassing. Zijn ontwerpen zijn niet wat ze lijken te zijn. Een tafel wordt een rok, een jurk een stoel, een bolhoed wordt een strandhoed...voor het oog van de kijker verandert zijn mode zich, als ware het geautomatiseerde robotten gemouleerd om het lichaam van een model. Zijn show van 2007 gold volgens sommigen als beste show van dat modeseizoen, want hij verbaasde het publiek door op de catwalk een minirok te laten groeien tot een wijd uitstaande rok, een ritssluiting dat uit zichzelf open zipte terwijl links en recht de heupen zich insnoerden en kant tevoorschijn komt uit het korset. Een dergelijk modespektakel is enkel mogelijk door innovatieve technologie (zie foto onder). 

Van Herpen & Chalayan zijn modeontwerpers met oog voor technologische innovatie op het gebied van modedesign. Zij durven nieuwe vervaardiging- of bewerkingsmethoden uit te proberen. Zij zijn daar niet bang voor. Natuurlijk is het vele malen duurder en arbeidsintensiever om je als modeontwerper in de nieuwe technologie in te laten, wat kan afschrikken.
Een andere reden kan liggen aan het mode-onderwijs waar technologische innovatie en samenwerking met technici en ingenieurs nog niet voldoende wordt gestimuleerd.
Maar als je als modeontwerper wel deze wegen hebt gevonden en je jezelf erin durft te verdiepen, kan je enorm stijgen op de competitieve modeladder.


Want dat is wat de Mode ten voeten uit inhoudt: het oude vervangen door het nieuwe. 

M.Rynja

///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

Premsela - het platform voor Dutch Design & Mode - organiseert vrijdagmiddag 19 november een symposium over mode en technologie, tijdens het STRP-festival in Eindhoven. Het symposium Fashion & Technology geeft een samenvatting weer van diverse onderzoeken omtrent technologische ontwikkelingen in de mode tot nu toe. Daarnaast bespreekt zij de rol van het mode-onderwijs in het integreren van technologie in haar modeprogramma, als mede de wijze waarop modestudenten in het ontwerpproces staan.  

Datum: 19 november 2010

Lokatie: Klokgebouw, Eindhoven. 

Tijd: 16:00 tot 18:30 uur

Prijs: Gratis

Kaarten: aanmelden via www.strp.nl/strp/content/tickets, of aan de deur. 

Gastsprekers zijn:

- modeontwerper Gerrit Uittenbogaart (label G+N), bekend van de Glue Jeans. 

- hoogleraar Textielkunde Paul Kiekens (Universiteit Gent);

- Simone de Waart (TU Eindhoven & Material Sense);

- lector Saxion Ger Brinks (Smart Functional Materials);

- Australische mode&body-kunstenares Lucy McRae, o.a. gewerkt met zangeres Robyn, album Body Art.

Meer over het Premsela Symposium over Mode & Technologie, klik HIER voor de site.

///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

LUCY McRAE:

G+N's GLUE JEANS:

IRIS VAN HERPEN's 3D PRINTED FASHION:

HUSSEIN CHALAYAN, 2007, transforming dress: 

///////////////////////////////|\/|\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\